Vréselijk zoetsappig: “Boven elk gedicht prijkt een kop waaruit blijkt hoe goed ze me kent”

by

Mijn moeder belt me net als ik uien aan het snijden ben — ik klem mijn telefoon tussen mijn hoofd en schouder en probeer naar haar te luisteren. Tranen prikken in mijn ogen en ik vertel mezelf dat het door de uien komt. Ik snif zachtjes en ze vraagt of ik verkouden ben. Ik heb toch geen koorts? Wist ik dat er vandaag uitverkoop in de Intratuin was? Het was druk, maar er zijn toch een aantal kerststukjes bemachtigd. Zelfs eentje voor opa, hoewel die eigenlijk geen kerststuk wíl, maar dat is toch zo gezellig, een kerststuk, dus ze heeft er toch maar een voor hem gekocht. Er worden inmiddels foto’s van de kerststukjes naar mij verzonden en het gesprek zal niet verder gaan voordat ik die bekeken heb.

Mijn uien zijn aangebrand, maar ik ben altijd blij haar te horen.

Ik heb een soort ideaalbeeld in mijn hoofd. Van een vrouw die echt helemaal oké is met single zijn, die keihard geniet van elke seconde die ze alleen in haar huis mag doorbrengen. Ze drinkt flessen wijn, danst door de woonkamer en componeert een anti-dating anthem terwijl ze in haar onderbroek op de keukentafel zit op de dinsdagochtend. Ze is geheel content en denkt nooit aan relaties, of aan Max van Tinder die na twee dates een gigantisch konijnenhok inclusief hooi en drolletjes in zijn woonkamer bleek te hebben. Of aan de Brit die haar tedere pestgedrag niet aanzag voor flirten, maar haar in plaats daarvan waarschijnlijk gewoon een beetje gemeen vond.

Een ding is zeker, deze vrouw doet nooit alsof ze niet aan het huilen is terwijl ze met haar moeder belt. Ze barst niet in huilen uit bij de volgende persconferentie, omdat de kans dat ze haar grote liefde vindt in het vrieshok van de Dirk vrij miniem is. Nee, ze is een compleet mens in haar eentje.

Mijn beste vriendin schuift het kleine, bruine boekje over de tafel. Ze lacht terwijl ik het touwtje er voorzichtig afhaal, terwijl ik de naar lijm ruikende pagina’s uit elkaar peuter. Het zijn gedichten. Ze heeft ze bij elkaar gezocht voor mij. Boven elk gedicht prijkt een kop waaruit blijkt hoe goed ze me kent.

Voor wanneer je bang bent te veel te zijn. Voor wanneer je denkt dat je heel je leven al op orde moet hebben.

Een kille zondagmiddag en mijn zusje stuift de keuken in, de kou van buiten hangt nog om haar heen. Als ik haar rillend omhels in mijn pyjama ruik ik een vlaag vanille en sigaretten. Haar gezicht is warm en haar handen zijn koud. Ze laat haar hoofd nog even op mijn schouder rusten voor ze naar boven gaat.

De buurjongen en ik kijken gillend het meest duffe RTL-programma dat we konden vinden. Het gaat over mensen die kerstdorpen bouwen in een soort Heel Holland Bakt-achtige wedstrijd en het is het stomste en het beste wat ik ooit heb gezien tegelijkertijd. We filosoferen over de achtergrond van de twee vrouwen die het woord ‘sprookjesachtig’ minimaal vijf keer per zin moeten zeggen en als hij terug naar huis gaat wens ik hem een goede reis en zeg hem dat hij niet moet verdwalen.

Er zijn zoveel verschillende manieren om van iemand te houden en hoe langer ik single ben, hoe meer ik me realiseer dat elke manier waardevol is. Dat elke vorm mooi is, hoe vreselijk zoetsappig dat ook klinkt. Het is gewoon vreselijk zoetsappig, maar dat ben ik ook een beetje. Nu ik dit schrijf zie ik opnieuw hoe ik altijd in zulke grote vlakken denk: het is dit óf dat. Mijn drie breincellen doen blijkbaar niet aan nuance. Ik ben die vrouw die geniet van dansen door de woonkamer en altijd op aanrechtbladen of keukentafels gaat zitten (ja, ik ben ook in het bezit van stoelen, vraag me niet waarom ik de tafel verkies). Ik ben compleet. Maar ik ben ook wel iemand die in de liefde wil geloven.

Vréselijk zoetsappig, maar ik vermoed dat ik zojuist de liefde heb gevonden. In mijzelf en in alle mensen om me heen. In een blauwpaarse zonsondergang, in een dampende mok zoete koffie, in de pagina’s van de persoonlijke dichtbundel, in de eindeloze weilanden tussen het treinstation en het huis van mijn ouders, in een tweepersoonsfeestje plannen voor oud en nieuw.

En in verbrande uien.

 

No tags 0 Comments 2

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *