Reset: “We moesten genoegen nemen met onszelf”

by

December vorig jaar. Ik zit om half negen in mijn studio, na de avond daarvoor alle Quentin Tarantino films te hebben bekeken (lees: super hard doorgewerkt!). Ik dof mijn Playstation 2 wat af om er een glimmende CD in te doen, niet zomaar een CD: Grand Theft Auto: San Andreas City. Een klassieker voor de millennials onder ons. Een paar tikken op de Playstation en hij doet het weer als vanouds.

New game? Load game? vraagt het scherm aan mij. Ik kies eerst voor load game maar na tien minuten spelen vind ik het toch niet zo leuk om alle wagens en wapens in de GTA wereld te hebben. Ik start de game opnieuw en kies voor new game. Écht wegrennen voor 2 sterren.

Die reset in het GTA universum geeft me op de een of andere manier hetzelfde gevoel als die in dit universum, die waar we in leven. Geloof me als ik voor veel mensen spreek: we zijn er helemaal klaar mee. En als ik eerlijk ben mag ik dat niet eens denken, want ik zit niet eens in de hoek waar de échte klappen vallen, verre van. Toch zeg ik het.

Ik spreek een goede vriend uit het nachtleven van me over dat eigenlijk alles een relatie is, je hebt een relatie met het leven net zoals je een relatie hebt met je passie, net zoals je een relatie hebt met je wifey. Wat je erin stopt krijg je eruit. Dat kan als pervers worden beschouwd want ik stop ook andere dingen dan liefde in m’n wifey, maar je snapt mijn punt. We kunnen tree huggers uitlachen, maar probeer maar te ademen zonder bomen. Pa, je gaat niet halen.

Voor mensen zoals ik, die andere mensen betrekken bij hun passie en kunst is het een humbling periode. We hebben genoegen moeten leren nemen met onszelf, genoegen moeten leren nemen met het leven. Hoe het is. Niet hoe het kan zijn of hoort te zijn, whatever de fuck dat betekent. We moesten genoegen nemen met onszelf. Ego confronterend. Eng, maar stiekem zijn alle dingen die eng zijn goed voor je.

Wees goed voor jezelf of zoals mijn homies zouden zeggen: ‘’Regel jezelf broertje!’. Ik was de hele week bezig omdat ik iets wilde zeggen tegen die idioten die rellen, maar toen ik de tweet ‘Ik zweer die relschoppers kunnen alles organiseren, behalve hun eigen leven’ voorbij zag komen, stopte ik. Meer woorden verdienen deze malloten niet eens. @teasaidhey bedankt!

Kortom: in tijden waar we zo makkelijk kunnen klagen, gaan we dat juist niet doen. Nee man, djaai dat. Geluk zit in een klein hoekje en in precies die hoekjes ben ik aan het zoeken nu. Verwacht bij deze veel schrijfwerk en muziek van mij en de mensen om me heen. We kunnen uiteindelijk alleen doen waar we goed in zijn. Niets meer niets minder.

En oh ja, Ajax wordt kampioen. Het komt allemaal weer goed.

 

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *