Relaties, pijn en andere seksuele ongemakken: “Zonder kleding blijft er niet veel over om te verhullen”

by

Als je mij 2 jaar terug had gezegd dat ik een relatie van nu bijna een jaar zou hebben dan had ik je voor gek verklaard. Echt. Had je me dit vorige zomer gezegd? Dan had ik je een kleine kans gegeven. Ten eerste was ik niet echt op zoek, ten tweede moest ik voor mezelf eerst nog een heleboel uitzoeken. Een fysieke of psychische aandoening in combinatie met een relatie? Niet onmogelijk, verre van, maar lastiger is het wel. Mijn zelfvertrouwen was op dat punt bijna aanbeland op het vriespunt, niet dat ik mezelf niet mocht of niet kon zijn, maar wie zat er nu te wachten op een vriendin die om de haverklap ziek kon zijn? Ik zat er zelf niet eens op te wachten om ziek te zijn, dus hoe kon ik het dan van een ander verwachten. En daar ging ik dus de fout in. Ik zag mezelf als een last voor de ander, dus sloot me af of stootte ze af voordat ik iemand de kans gaf. Later kreeg ik wel eens te horen dat ik ze in de ‘friendzone’ had gezet. Daar was ik me alles behalve bewust van. Gelukkig komt ‘wijsheid’ met de jaren en beetje bij beetje kreeg ik het idee dat als iemand mij leuk vond, ze mij met al mijn krakende botten en bedlegerige dagen maar gewoon moesten accepteren. Want eerlijk is eerlijk, en dan wil ik niet ijdel zijn, maar ik ben ook gewoon een hele leuke meid die van optredens houdt, graag in het diepe springt en héél enthousiast is. Dat ik dan af en toe ziek ben hoort bij het complete pakket. Deal with it.

Die relatie is er dus gekomen. En dit betekent niet dat al die zorgen dus in één keer weg zijn, maar nu heb ik het gelukkig wel getroffen met een lieve vriend die mijn nukken aan kan en tegengas geven niet uit de weg gaat. Want hè, zelfkennis, ik ben niet altijd gezellig als ik pijn heb. Wat denk ik wel erg heeft geholpen is dat ik vanaf het begin eerlijk ben geweest, ik had het kunnen verzwijgen, maar ja, daar schiet je niks mee op. En mocht ik dan een keer in zelfmedelijden verzwelgen dan krijg ik een liefkozend “ziektekiempje” naar mijn hoofd geslingerd. Niemand wordt er namelijk beter van wanneer je partner ook gaat ‘mee lijden’. (medeleven daarentegen is altijd gewenst – en chocolade, ook -)

Seks, iedereen doet het

Waar ik andere vriendinnen en vrienden stond aan te moedigen om met die leuke jongen of meid mee te gaan, had ik daar zelf niet zo de behoefte aan. Ieder zijn ding, ik bewaarde seks liever voor een relatie. Misschien ook omdat ik mezelf juist dan van mijn meest kwetsbare kant laat zien. Zonder kleding blijft er namelijk niet veel over om te verhullen.

Maar even serieus. Seks en chronische pijn zijn nu niet bepaald een match made in heaven. Soms heb ik nergens last van, een andere keer kan mijn vriend me amper aanraken en sterf ik duizend doden. Niet echt bevorderlijk. Zeker wanneer je zelf uitgeput bent, en je partner je met grote puppy ogen ligt aan te kijken. De meest ergerlijke situatie vind ik zelf nog wanneer ik wel wil, maar niet kan. Communicatie en creativiteit is op zo’n moment belangrijk. Waar mijn grens ligt kan keer op keer verschillen en, soms moet je dan ook even creatiever omgaan met je houding. (Voor mensen die weten waar ik over spreek, een kussen in je onderrug kan al wonderen doen en wie weet ontdekt je een leuk nieuw standje). Tja en soms is het gewoon pech, wat niet gaat dat gaat niet. Zolang je maar je grens aan geeft en praat. Want niet alleen voor mij kan het lastig zijn, ook Frank moet zich af en toe aanpassen. Waarschijnlijk een afgezaagd adagium maar communication is key. Dit geldt trouwens ook buiten een relatie, dat je iets onder de leden hebt betekent niet dat je niet van seks mag genieten, wees er alleen wel open over om teleurstellingen en ongemakken (of zelfs ongelukken) te voorkomen. Zo ken ik iemand die soms zomaar flauwvalt, wel handig om die ene leuke jongen of dat ene leuke meisje daar even over in te lichten. Stel je voor.

Seks is niet de drijfveer van een relatie, maar wel een intiem onderdeel en een aandoening kan behoorlijk ingrijpend zijn voor intimiteit. Je fysieke en/of mentale gezondheid heeft nu eenmaal veel invloed op je relatie, zelfbeeld en seksleven. Maar eerlijk is eerlijk, we blijven allemaal mensen, ook iemand met een beperking of chronische aandoening heeft een drive. Dus laten we allemaal wat opener zijn over seksualiteit, het hoort er bij en kan oh zo leuk zijn. Ook als je een lichamelijke beperking hebt of chronisch ziek bent. Dus… Let’s talk about sex!

No tags 0 Comments 0

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *