Hij heet Herfst: “Ik ben hier slechts om je te zeggen dat wat je denkt helemaal verantwoord is”

by

Herfst. De absolute anticlimax van de zomer. In ons geval al helemaal, want deze gehele zomer was één grote anticlimax ‘T kan erger, koude wind en regen op de fiets terwijl je bijna door nat zand rijdt en je nekwervel op drie plaatsen breekt. Snap je, ‘t kan altijd erger. Daarom houd ik van de herfst, ...

View post

Augustus 2021: “Het leven is heel simpel, je moet geen witte druiven blijven kopen als je ze nooit opeet”

by

Liefdesverdriet was mij niet onbekend, dus de stilte die volgde was vertrouwd maar pijnlijk. Maar het was ook een treurige stilte en hoe hard ik ook probeerde om terug te gaan naar hoe het leven vier weken daarvoor nog was geweest, het lukte me maar matig.  Alles was nog precies zo als ik het vier weken ...

View post

A new year, a new me: “Waar ik een lichaam heb dat niet altijd functioneert, heeft mijn vriend complexe PTSS”

by

Het nieuwe jaar. Een uitgelegen kans voor goede voornemens, die je overigens een maand later toch al weer hebt laten varen. Het moment waarop de gymtijgers enthousiast een jaar abonnement afsluiten (beetje jammer van die lockdown), mening persoon vol goede moed aan dieet 865 begint (laat dat buikje nou lekker zitten) of zich voorneemt minder ...

View post

Het is de liefde of het leven vieren: “Want bij het zien van deze foto zullen de vrouw en man altijd lachen”

by

Mijn lichtblauwe fiets stond steeds vaker stil, gebonden aan een stalen hek, maar vandaag ging ik naar de vishandel op de Nieuwmarkt. Als de tijd het toeliet, wat meer te maken had met mijn tijdsmanagement dan het tikken van de klok, ging ik lopen. Het was zo’n drie kwartier heen en logischerwijs ook weer terug, ...

View post

Red ons, Robert ten Brink: “Dat moet wel lukken toch, lieve Kerstman?”

by

Nou, hè. Jaartje weer. Maar eerst de kerst nog. Ik houd er wel van. Mijn kerstboom is het hele jaar in de woonkamer blijven staan. Wanneer ik me eenzaam en verdrietig voel zet ik met het grootste gemak half juli Love Actually op. En ook diep in de nacht op eender welk gaar technofeestje ben ...

View post

Als ik de baas van de wereld was: “Wellicht een kleine onbewuste uiting van rebellie tegen deze collectieve krankzinnigheid”

by

"En denk aan punten en hoofdletters he?" schreeuw ik naar Sem terwijl ik mijn jas aantrek en de voordeur achter me dichtgooi. Buiten zet ik mijn capuchon op tegen de regen en haal ik vergeefs een paar keer diep adem in de hoop het drukkende gevoel op mijn borst iets te verminderen. De donkere wolken boven mij ...

View post

Nummer 35: “Mijn relatie met Ajax is toxic”

by

Donderdagavond, half tien, bij mijn zus op de bank. Een schaakspel op een groene mat noemt Leo Driessen het, oftewel, KUT. De K van: "Kolere waar kijk ik naar?", de U van uitschuif: "Waarom schuift hij zijn fucking benen niet uit?!" en de T van tevergeefs, we waren beter maar worden weer afgetroefd. Ajax kan niet ...

View post

Een jaar thuis: “Stilte doet alleen pijn wanneer het ons herinnert aan de afwezigheid van iets”

by

Hoe het met me gaat, vraag je me? Goed, hoor. Ik sta op, laat Louis uit, kom thuis en zet mijn laptop op de keukentafel. Muis ernaast, uit elkaar vallende paperbackeditie van Anna Karenina onder mijn laptop gepropt, in een poging tot het creëren van een ergonomisch verantwoorde werkplek. Ik typ en typ en typ ...

View post

Validatieverslaafd: “Eigenlijk had ik ook al sinds mijn dertiende de droom om ‘Instagram-famous’ te worden”

by

Op mijn zestiende maakte ik een YouTube kanaal aan, omdat het me de perfecte plek leek om al mijn hobby’s te deponeren. Ik was nogal een beweeglijke zestienjarige, druk bezig met alle kringlopen leegkopen, drie boeken tegelijk lezen, een hoop lelijke schilderijen maken en schetsboeken vullen met melodramatische levensverhalen. En op YouTube konden al mijn ...

View post

De coming-of-age film van het studentenleven: “We leefden op een hongerige manier”

by

Ik weet op mijn vierentwintigste nog niet veel, maar twee dingen weet ik heel zeker: je tienerjaren zijn kut en het echte leven begint pas wanneer je eindelijk uit die klotepuberteit bent. En wanneer je de kans krijgt om samen met vriendinnen in een appartement te gaan wonen in een grote, bruisende stad die jullie ...

View post