Koudwatervrees: “Je gaat je waarschijnlijk nog enorm kut voelen, man”

by

Aan die jongen die daar zo verloren staat op de rand van de brug.

We kennen elkaar al lang. En ik zou je mijn beste vriend willen noemen, maar de waarheid is dat ik je haatte. Het was verschrikkelijk hoe je altijd naarstig naar bevestiging zocht omdat je het knagende gevoel had iemand te moeten zijn. Ik herinner me je huilbuien en opengesneden armen, en hoe je je door het leven verslagen voelde.

Hoe je geen enkele uitweg zag, hoe je daar op de rand van die brug boven dat zwarte en kolkende water op het punt stond om op te geven. 

Het leek of niemand je kon helpen. Misschien haatte ik dat nog het meest.

Godzijdank gaf je niet op.

Je moest eens weten.

Nu, tien jaar later, schrijf ik je om te vertellen dat het beter werd. En dat al die mensen die dat maar tegen je bleven roepen gelijk hadden. Je demonen winnen niet. Je gaat je waarschijnlijk nog enorm kut voelen, man. Je loopt soms verloren. Je verliest mensen. De liefde van je leven zal je misschien verlaten. Het voelt soms als een verloren wedstrijd, maar het is in het ergste geval een gelijkspel met kans op verlenging en strafschoppen. Je demonen winnen niet. 

De armen waar je ooit je scheermes inzette vullen zich langzaam met tatoeages. Je verzamelt bijzondere mensen om je heen. Je schrijft, schreeuwt, speelt, draait, drinkt, draagt, doet, rookt, reist, neukt, en je hebt lief. 

Je bent iemand. Dat was je altijd al. Gelukkig zie je dat zelf ook nu.

Ik houd van je. 

Denk daar eens wat vaker aan wanneer je in de spiegel kijkt, eikel.

No tags 0 Comments 1

No Comments Yet.

What do you think?

Your email address will not be published. Required fields are marked *