Browsing Category Het Lief Dagboek

De nacht houdt zijn adem in: “Omdat ik dacht dat het een tot ziens en geen afscheid was”


Friday, September 18, 2020

Mijn laatste nacht was 7 maart, na 00.00 werd het 8. Dat was de laatste. Ik zei dat ik het niet te laat ging maken, want ik had een kater van de vrijdag. Ik ben mezelf nog steeds dankbaar dat ik mijn woorden een uur later had verworpen. Ook mijn ouders stonden op de gastenlijst. “Nee, ...

View post

De zeemeermin in de witte zee: “Ze klemt zich om mijn benen, ik streel haar met mijn vingers”


Monday, July 13, 2020

In de zomer dobber ik vaak dagen in haar. Ik ben niet de enige, er liggen allemaal mensen om mij heen. Ze klemt zich om mijn benen, ik streel haar met mijn vingers. Als ze kalm is en er valt niet veel te beleven, geniet ik van de zon en van haar. Ik geniet altijd ...

View post

De foto op de Dam: “Ik besefte toen pas hoeveel het voor mijn opa en oma betekende”


Wednesday, June 10, 2020

De telefoon had ik al in mijn hand toen deze begon te trillen. In het beeldscherm verscheen een naam: oma Rita. Iemand belde met het 06-nummer van mijn oma. Iemand, dacht ik, want mijn oma hadden we al meerdere malen aan een mobiele telefoon proberen te krijgen, maar succes was ver te zoeken. Zodoende stuurden we ...

View post

Een drankje in de stad: “Mijn ogen vulden zich met tranen, over mijn wangen naar beneden stromend langs de glimlach die op mijn gezicht verscheen.”


Monday, May 18, 2020

Vaak dronk ik thuis al een paar glazen wijn voor ik richting het Leidse fietste om mijn beste vriendin een kus op haar wang te drukken na haar minstens een kwartier aan de bar te laten wachten. Ik overschat immer mijn eigen snelheid. “Godverdomme, Huis! Altijd hetzelfde gelul.” “Joe Stap! Wat wil je drinken?” Zei ik steevast, ...

View post

Sorry dat ik wodka naar je gooide: “Het is eigenlijk te idioot voor woorden”


Monday, May 11, 2020

Mijn hart bonsde hard, hoog in mijn borst. De adrenaline schoot met hoge snelheid door mijn lijf, en spijt schoot er achteraan. Het lege glas in mijn handen kneep ik bijna samen. Bijna, net niet. En dat was maar goed ook, want anders moest ik ook nog bloed van de grond rapen, vlak naast het ...

View post

Grapje: “Mogelijk overleeft je vader het niet”


Wednesday, April 1, 2020

https://www.youtube.com/watch?v=Mpe5Mz7cwLU Je mag geen handen meer schudden. Niet meer als je jezelf voorstelt, niet als je iemand begroet. Grapje Je mag niet meer naar je werk als je verkouden bent, een loopneus hebt of last hebt van je keel. Grapje. Je kan niet meer uit eten, want de restaurants zijn gesloten. De sportschool ook. En ‘s nachts kan je ook ...

View post

En een zwarte koffie: “Op ome Henk”


Monday, March 30, 2020

Met een beetje geluk ging de zon toch nog schijnen en zouden we buiten kunnen zitten. Op één jaar na was het ieder jaar hetzelfde riedeltje. Dat ene jaar was het snikheet en trouwens er was ook een jaar dat het zulk schijtweer was dat we ons moesten verplaatsen naar de woonkamer op de tweede ...

View post

Californication op de kermis in Amsterdam: “Alsof Hank Moody op de set van Gossip Girl was gezet”


Monday, February 24, 2020

Vroeger als kind begon ik haast te trillen van enthousiasme als ik naar de kermis ging, eigenlijk had ik dat nog steeds een beetje. Het verschil tussen dat meisje van vroeger en de vrouw van nu was niet meer dan haar uiterlijk vertoon en een relatief grote zak levenservaring. Het ontkrachtende had ik uit de ...

View post

Our Planet: “Australië staat in de fik en ik jank dat een beetje regen mijn haar zal laten pluizen”


Sunday, January 5, 2020

De stem van David Attenborough klinkt door de kamer. Het is zondagmiddag tegen half 4, buiten begint het al te schemeren. Misschien regent het iets, dan moet ik een paraplu meenemen, want misschien wil ik straks nog naar die winkel in de Haarlemmerstraat. In eerste instantie wilde ik de laatste aflevering van Peaky Blinders aanzetten, ...

View post