Browsing Category Quirine Brouwer

De coming-of-age film van het studentenleven: “We leefden op een hongerige manier”


Friday, April 30, 2021

Ik weet op mijn vierentwintigste nog niet veel, maar twee dingen weet ik heel zeker: je tienerjaren zijn kut en het echte leven begint pas wanneer je eindelijk uit die klotepuberteit bent. En wanneer je de kans krijgt om samen met vriendinnen in een appartement te gaan wonen in een grote, bruisende stad die jullie ...

View post

Gesprekken over de liefde: “Soms is bang zijn het enige dat je kunt doen”


Wednesday, March 10, 2021

Afkicken “Je kent de uitspraak ‘liefde is net drugs’ vast wel. Daar zit meer waarheid in dan je denkt. Het hebben van een gebroken hart vertoont in je hersenen veel overeenkomsten met het afkicken van drugs. Je gaat grotendeels dezelfde fases door.” De psycholoog aan de andere kant van de tafel wijst met haar pen naar ...

View post

Je mag alleen Twilight lezen als je er lekker uitziet en ze je daarna kunnen neuken: “Kijk eens, ik ben geen leeghoofd, ik heb diepgang, ik beloof het!”


Tuesday, February 2, 2021

Ik had laatst een viral video op TikTok. Wat ik daar als millennial doe en waarom ik ook nog zo nodig video’s moet plaatsen die vervolgens per ongeluk viral gaan, daar hoeven we het nu niet over te hebben (ik weet het ook niet). Waar ik het wél even over wil hebben, is de mannen ...

View post

Ramen in de duisternis: “Soms vraag ik me af of ik onzichtbaar ben, simpelweg omdat niemand me ziet”


Friday, January 8, 2021

Ik heb burgerlijk zijn tot een kunst verheven en ging standaard na zeven uur ’s avonds liever de deur niet uit als ik geen plannen had, laat staan dat ik voor de lol een wandeling ging maken. Maar nu heb ik sinds twee maanden een puppy, wat betekent dat ik zo’n zes keer per dag ...

View post

Een nieuwe neus en een identiteitscrisis: “Die drie opmerkingen dreunden nog jaren na in mijn hoofd”


Wednesday, November 25, 2020

“Zo, en had je al een neus in gedachten die je graag wil hebben?” De man aan de andere kant van de tafel kijkt me verwachtingsvol aan. Ik voel mijn ogen groot worden. Sorry? Maar het is geen grapje. “Eh,” stamel ik. “Eh, ik weet het niet precies. Ik wil iets dat bij mijn gezicht ...

View post

Het sprookje van het meisje dat schrijver was: “Ik bleek – shock, horror – helemaal niet zo speciaal te zijn”


Wednesday, October 28, 2020

Ik wil je graag iets vertellen over een meisje dat ik ooit kende. Ze was schrijver en beschikte over een oneindige stroom aan woorden, die op papier verschenen als magie: er waren geen momenten van twijfel, en alle woorden zeiden precies wat ze moesten zeggen. Iedereen prees haar om haar bijzondere talent, en het was ...

View post