Browsing Category Lizzy Vliegenthart

Alles wat ons mens maakt: “Hij ruikt naar goedkope bodylotion en onzekerheid”


Tuesday, March 15, 2022

Op 16 juni 2021 schreef ik het volgende over de liefde:  [12:40, 16/06/2021]  Als je wil blijven dan mag dat maar als niet is het ook goed [12:40, 16/06/2021] Er was nog iets wat ik wilde schrijven over liefde, iets heel geruststellends, maar ik weet het niet meer… [12:47, 16/06/2021]  Oh! [12:47, 16/06/2021]  Er wordt van mij gehouden Levenslessen die ...

View post

Augustus 2021: “Het leven is heel simpel, je moet geen witte druiven blijven kopen als je ze nooit opeet”


Tuesday, January 25, 2022

Liefdesverdriet was mij niet onbekend, dus de stilte die volgde was vertrouwd maar pijnlijk. Maar het was ook een treurige stilte en hoe hard ik ook probeerde om terug te gaan naar hoe het leven vier weken daarvoor nog was geweest, het lukte me maar matig.  Alles was nog precies zo als ik het vier weken ...

View post

Niet zeiken, maar stemmen: “Waarom het belangrijk is dat ook jij een bolletje rood kleurt”


Tuesday, March 16, 2021

Als ik het zou moeten doen voor de kleinkinderen die ik mijn moeder niet gun (sorry mama), dan hoeft het waarschijnlijk allemaal niet. Dat ik de toekomst vaak als grijze brei zie, dat het allemaal toch niet beter wordt, dat ik niet van plan ben om de komende vier jaar weer in Nederland te gaan ...

View post

Als je maar mij bent: “Ik vond lesbisch een vies woord, ik vond meisjes doodeng”


Monday, February 1, 2021

Afgelopen december was het paarse vrijdag. De dag waarop scholieren en studenten hun solidariteit betuigen aan de LHBTQI+-gemeenschap door de kleur paars te dragen. Een dag die mij graag een boekje doet willen opendoen over mijn eigen seksualiteit. Ik heb zelf altijd veel moeite gehad met wie ik was, of met wie ik wilde zijn. Waar ...

View post

Een ode aan lockdown 2.0 ft. een mislukt sprookje: “Het had zoveel erger kunnen zijn”


Tuesday, January 5, 2021

Al zo lang ik me kan herinneren, wens ik om een winter waarin ik niks hoef te doen. Een winter als een eindeloze droom, waarbij je alleen voor het hoognodige de deur uit hoeft. Ik droomde van een winter zonder verplichtingen.  ik kijk naar hoe de lange man beweegt elke ochtend zet hij me zonder ontbijt buiten om ...

View post