Browsing Category Leora Kannekens

Er kleven glitters aan onze vingertoppen: “Je komt er niet, als je er al wilt zijn”


Monday, November 2, 2020

“Er kleven glitters aan onze vingertoppen, maar we zijn nog steeds niet gelukkig.  Is jouw bubbel al gebarsten, viel je eruit, zo op de grond, deden de scherven van jouw verbeelding net zo veel zeer als die van mijn kloppende angst dat deden?   Ik hou mezelf voor dat als ik maar lang genoeg doe alsof ik ...

View post

Als dit allemaal voorbij is: “Of simpelweg een koffie op een terras, in een weke ochtendzon”


Tuesday, October 6, 2020

"Als dit allemaal voorbij is," zeggen mijn vriendinnen en ik tegen elkaar: "Dan kom ik meteen naar Londen. Dan knuffel ik je de hele dag, hou ik je vast, gaan we naar buiten, met ons gezicht in de zon en dan laat jij me al je lievelingsplekken zien." "Als dit allemaal voorbij is gaan we een ...

View post

Vijf dode wespen en een slapeloze nacht: “Waarschijnlijk is het niet alleen maar zingend je huis dweilen”


Tuesday, September 8, 2020

Toen ik op maandagochtend de vijf dode wespen op mijn vloer vond, had ik moeten weten dat het een teken was. Het is nu tien over twee ’s nachts, en ergens in mijn borstkas ontvouwt zich een klein vuur van paniek. Misschien komt het doordat ik zojuist maar liefst drie slome wespen gevangen heb die zich ...

View post

Van ‘Misschien ziek’ tot ‘Opblaaszwembadje’, mijn (gebrek aan) een dating leven in vier aktes


Wednesday, August 5, 2020

Onderstaand is een collectie van kleine stukjes over liefde en daten te lezen. Ik schreef dit huilend in de trein, dronken in een bed dat niet meer als het mijne voelde, boos hardop dicterend op de fiets en sommige stukjes schreef ik gewoon op de bank met een glas wijn erbij (of ijsthee, want eigenlijk ...

View post