Browsing Category Judith Oosterwijk

(On)eerlijk, ongecensureerd en schaamteloos: “De familie Oosterwijk háát zuurkool”


Tuesday, October 13, 2020

Mensen vragen mij vaak: wat is Het Lief Dagboek nou precies, waar jij voor schrijft? Dan zeg ik iets in de strekking van: "Bla bla bla, modern feministisch platform, bla blabla". Helaas wekt het woord ‘feminist’ ook vandaag de dag bij sommigen nog altijd het beeld van een stel vrouwen in linnen tuinbroeken op. Je ...

View post

Rotterdam: “Dag buurmens!”


Wednesday, July 29, 2020

Deel 1. Een drieluik als ode aan de steden waar ik heb gewoond.  Precies een jaar geleden verhuisde ik van Utrecht naar Rotterdam. Ik wilde helemaal niet weg en al helemaal niet naar Rotterdam. Ik vond Rotterdam namelijk altijd al een verschrikkelijke stad. Ik was een trouwe Utrechter en alles waardoor ik van Utrecht hield, dat ...

View post

En wanneer is mijn beurt dan: “Is dit nu de beste versie van mij?”


Wednesday, May 20, 2020

Mijn keukenvloer is betegeld met witte, glanzende tegels. Dit soort tegels zou ik zelf niet eens in de badkamer leggen, maar dat iemand ooit verzonnen heeft dat ze de overige tegels wel in de keuken kwijt zouden kunnen vind ik echt onbegrijpelijk. Je ziet werkelijk alles op deze vloer, een pluisje stof, een minuscuul vlekje ...

View post

De tong is scherper dan het zwaard: “Ik fluister mijn eigen naam: Judith”


Thursday, April 2, 2020

De eerste dagen van quarantaine begroette ik hoopvol. Ik dacht aan alle keren dat ik ‘had ik maar wat meer vrije tijd’ uitkraamde. Ik deed de dingen die ik al een tijd wilde doen, ging lang wandelen, lakte voor het eerst in jaren mijn teennagels en las eindelijk de biografie van Picasso eens uit. Ontzettend ...

View post

Homo universalis: “Net mensen, dacht ik, droog en ruw van buiten, van binnen zacht en kwetsbaar”


Monday, February 17, 2020

Ik zit in de trein en kijk uit het raam. Het landschap raast aan me voorbij, de bovenleiding lijkt te dansen. Naast me belt een meisje: “Nee, het is niet dat ik nog gevoelens voor hem heb, maar ik hou gewoon wel van hem, toch?” Ik glimlach. Ik open mijn Spotify en klik op shuffle. ...

View post

Tevreden in de put: “Een slagveld leek het, iedereen was uitzinnig”


Thursday, January 23, 2020

Ik heb ieder jaar last van een winterdip. En niet zomaar een dip maar echt niveau joppiesaus, of van die neon gele vloeibare mosterd; een vreselijke dip dus. Al een aantal jaar begin ik me rond de maand oktober leger te voelen. Minder energie, minder zin om dingen te ondernemen, minder initiatief om vrienden te ...

View post

Held: “Met zijn stropdas veegt hij het bloed van mijn gezicht”


Monday, November 25, 2019

Je hebt van die herinneringen die in een heel warm laatje in je hoofd opgeborgen zitten. Als je dat laatje dan eens opentrekt kom je in een soort roes van rozige herinneringen. Mijn favoriete kleur is geel. Ik weet niet of dit door deze herinnering komt, of dat ik zo geprogrammeerd ben, maar het is zo. ...

View post